சாவர்க்கர் குறித்து சோனியா காந்தி சர்ச்சை கருத்து
காங்கிரஸ் தலைவர் சோனியா காந்தியின் புதிய நினைவுக் குறிப்பான பிலாங்கிங்: எ ஜர்னி ஆஃப் லவ் (Belonging: A Journey of Love) நூலில், வி.டி. சாவர்க்கர் குறித்த கருத்துகளால் எழுந்துள்ள சமீபத்திய சர்ச்சை, அவரை மீண்டும் அரசியல் விவாதத்திற்குள் கொண்டு வந்துள்ளது.சமீபத்தில் வெளியான இந்த புத்தகத்தில், சாவர்க்கரை விமர்சிக்கும் வகையில் அமைந்த சில பகுதிகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் வகையில், ஏக்நாத் ஷிண்டே தலைமையிலான சிவசேனாவினர் புத்தகத்தின் பிரதிகளில் இருந்து பக்கங்களைக் கிழித்து போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். இருப்பினும், அக்கட்சியின் செய்தித் தொடர்பாளர்கள் சிலர் கட்சி நிறுவனர் பால் தாக்கரேவின் புகைப்படத்தைத் தற்செயலாகக் கிழித்ததால் கடும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகினர்.
இருப்பினும், மகாராஷ்டிராவில் சாவர்க்கரின் செல்வாக்கு அரசியலையும் தாண்டியது. அவரது கவிதைகள் இன்றும் பாடப்படுகின்றன, அவரது நாடகங்கள் மராத்தி மேடைகளில் இடம்பிடித்துள்ளன, மேலும் அவரால் ஊக்குவிக்கப்பட்ட பல சொற்கள் இன்று அன்றாட மராத்தி மொழியின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டன. அவர் தீண்டாமைக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் செய்ததோடு, மராட்டிய வரலாற்றுக்கு ஒரு தனித்துவமான விளக்கத்தையும் அளித்து, அதனை இந்து எதிர்ப்பு மற்றும் எழுச்சியின் ஒரு பெரிய கதையாடலுக்குள் நிலைநிறுத்தினார். பதிலுக்கு, அவரது படைப்புகளும் அவரது அரசியலை வடிவமைத்தன.
மகாராஷ்டிராவிற்கு வெளியே அவரது அரசியல் கருத்துகளைப் போல இவை பரவலாக அறியப்படாவிட்டாலும், இந்தப் பங்களிப்புகள் அவரது சொந்த மாநிலத்தில் அவர் எவ்வாறு நினைவுகூரப்படுகிறார் மற்றும் விவாதிக்கப்படுகிறார் என்பதைத் தொடர்ந்து வடிவமைக்கின்றன.சாவர்க்கர் ஒருமுறை தன்னை “இயல்பிலேயே ஒரு கவிஞர் மற்றும் கலைஞர்” என்று வர்ணித்தார்; மேலும் சூழ்நிலைகள் தன்னை ஒரு அரசியல்வாதியாக மாற்றிவிட்டதாகவும் குறிப்பிட்டார்.
சாகரா பிராண் தள்மளலா (Sagara Pran Talmalala), ஜயோஸ்துதே (Jayostute), ஷதஜன்ம ஷோதிதானா (Shatajanma Shodhitana) மற்றும் அனாதி மி அனந்த் மி (Anadi Mi Anant Mi) போன்ற அவரது கவிதைகள் மகாராஷ்டிராவின் கலாச்சார நினைவுகளில் நீங்காத இடம் பிடித்துள்ளன. ஹிருதய்நாத் மங்கேஷ்கர் இசையமைத்து லதா மங்கேஷ்கர் பாடிய ஜயோஸ்துதே பாடல், சாவர்க்கரின் அரசியல் எழுத்துக்களை அறிந்தவர்களையும் தாண்டி பரந்த பார்வையாளர்களிடம் அவரது கவிதைகளைக் கொண்டு சேர்த்தது.
ரத்னகிரியில் தடுப்புக் காவலில் இருந்தபோது, சாவர்க்கர் மூன்று இசை நாடகங்களை எழுதினார்: சங்கீத் உஷாப் (1927), சங்கீத் சன்யஸ்த கட்கா (1931) மற்றும் சங்கீத் உத்தர்கிரியா (1933). இவற்றில் மிகவும் பிரபலமான சங்கீத் சன்யஸ்த கட்கா (கைவிடப்பட்ட வாள்) என்ற நாடகம், 1931-ல் பம்பாயில் சிந்தாமன்ராவ் கோல்ஹட்கர் மற்றும் தீனநாத் மங்கேஷ்கர் ஆகியோர் தலைமையிலான பல்வந்த் சங்கீத் மண்டலியால் அரங்கேற்றப்பட்டது. இந்த நாடகம் காந்திய அகிம்சைக்கு வெளிப்படையான மறுப்பாக அமைந்ததுடன், ஆயுதமேந்திய எதிர்ப்பின் மீதான சாவர்க்கரின் நம்பிக்கையையும் பிரதிபலித்தது.
மராத்தி மொழியின் மீதான சாவர்க்கரின் ஆர்வம் கவிதை மற்றும் நாடகங்களோடு நின்றுவிடவில்லை. தனது பாஷாசுத்தி (மொழித் தூய்மைப்படுத்தல்) இயக்கத்தின் மூலம், மராத்தி மொழியில் உள்ள பாரசீக, அரபு மற்றும் ஆங்கில மூலச் சொற்களை நீக்கிவிட்டு, அவற்றிற்குப் பதிலாக சமஸ்கிருதத்திலிருந்து பெறப்பட்ட மாற்றுச் சொற்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.
1925 முதல், அவ்வாறு மாற்றாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய சொற்களின் பட்டியல்களை அவர் தொகுக்கத் தொடங்கினார். வானொலி ஒலிபரப்புக்கு ஆகாஷ்வாணி (akashvani), சுற்றறிக்கைக்கு பரிபத்ரா (paripatra), தேடுவிளக்கிற்கு ஷோத்ஜோத் (shodhjyot), தட்டச்சுப் பொறிக்கு டங்கலேகிக் (tankalekhik), பத்திக்கு சேதக் (chedak), தொலைபேசிக்கு தூரத்வனி (duradhvani) மற்றும் வழக்கறிஞருக்கு விதிக்ஞா (vidhijna) ஆகியவை அவரது இயக்கத்துடன் தொடர்புடைய சில சொற்களாகும்.
சாவர்க்கரின் முயற்சிகள் சொற்களஞ்சியத்துடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. தேவநாகரி எழுத்து முறையிலும் மாற்றங்களைக் கொண்டுவர அவர் வாதிட்டார். தேவநாகரி எழுத்தில் எழுதப்படும் சமஸ்கிருதமயமாக்கப்பட்ட இந்தியை தேசிய மொழியாகக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆதரித்த அவர், இந்துஸ்தானி மற்றும் உருது மொழிகளின் பயன்பாட்டை எதிர்த்தார்.
ரத்னகிரியில் சாவர்க்கர் கழித்த ஆண்டுகள் அவரை சமூக சீர்திருத்த இயக்கத்திற்குள்ளும் கொண்டு வந்தன. அவர் தீண்டாமைக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் செய்தார், சமபந்தி போஜனத்தை (அனைத்து சாதியினரும் ஒன்றாக அமர்ந்து உண்பது) ஆதரித்தார், மேலும் இந்து வழிபாட்டுத் தலங்களுக்குள் நுழைய அனுமதி மறுக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை சமூக மக்களின் ஆலயப் பிரவேசத்திற்காகப் பாடுபட்டார்.
1931-ல் ரத்னகிரியில் நிறுவப்பட்ட ‘பதித் பாவன் மந்திர்’ (Patit Pavan Mandir), அனைத்து சாதிப் பிரிவுகளையும் சேர்ந்த இந்துக்கள் வழிபடுவதற்காக உருவாக்கப்பட்டது. இந்து சமூகத்தை ஒன்றிணைக்க சாதித் தடைகளை நீக்குவது அவசியம் என்று சாவர்க்கர் கருதினார்.
சாவர்க்கரின் அணுகுமுறை பி.ஆர். அம்பேத்கரின் அணுகுமுறையிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்தது. அம்பேத்கர் சாதி என்ற அமைப்பையே முற்றிலுமாக ஒழிக்க வேண்டும் (சாதி ஒழிப்பு) என்று விரும்பிய நிலையில், சாவர்க்கரின் சீர்திருத்த முயற்சிகள் இந்து ஒற்றுமையைப் பலவீனப்படுத்துவதாக அவர் நம்பிய நடைமுறைகளை நீக்குவதை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தன.
📱 Share on WhatsApp 𝕏 Share on X




